Pers
Assepoester, het tamelijk ware verhaal
"Ann Van den Broeck is als Vicieuza geniaal. Zij is de ster van de voorstelling. Ann mag, als de stiefmoeder, een heel andere kant van zichzelf laten zien dan dat het publiek gewend is. De rol is voor haar geschreven en dat merk je, haar veelzijdige talent benut ze ten volle. Ze laat vocaal horen dat ze heel wat in huis heeft. Acteertechnisch verbluft ze en haar lachje? Die moet je gaan horen!"
(Puur Theater, Esther Derksen)

"Een ander waar feest - en absoluut DE ster van de show - is Ann Van den Broeck als stiefmoeder Vicieuza. Zij bewijst niet voor niks aan de Vlaamse musicaltop te staan. Haar zang, haar (vrij Duitse) dictie, haar beweging, haar timing. Perfectie. Op haar ranke lijf geschreven, dat merk je aan haar hele performance. Haar vijfsterren-performance."
(Musicalsites, Gaby Lejeune)

"… en Ann Van den Broeck was ronduit memorabel als feeks van dienst… De stiefmoeder, Vicieuza, werd zo'n serpent dat ze door haar houding, haar taal, haar make-up en kleding kilte en haat uitstraalde. Haar licht Duits accent en het feit dat ze spontaan in opera-aria's kon uitbarsten, maakte haar alleen nog obscuurder. Ann Van den Broeck was geweldig in deze rol. Ze kon haar donkerste kantje laten zien, mocht zich vocaal bewijzen in aria's en was ijzingwekkend geloofwaardig."
(Concertnews, Sascha Siereveld)

"… Ook Ann Van den Broeck speelt haar rol subliem. Ze verrast de zaal met haar scherpte en eigenzinnigheid."
(Theaterparadijs, Sam Hoeck)

"Ann Van den Broeck als stiefmoeder Vicieuza gaat helemaal loos in haar slechtheid en vocale acrobatie."
(De Standaard, Johan de Paepe)

"De stiefmoeder vertolkt door de schitterende Ann Van den Broeck speelde het slechtste mens op het podium alhoewel de booswichtige stiefzussen absoluut niet moesten onderdoen."
(Mediawatchers, Claudine Borré)

"Maaike Cafmeyer en Fleur Brusselmans zetten de stiefzussen hilarisch neer als oliedomme glamourpoezen en Ann Van den Broeck volgt hen hierin met haar vertolking van stiefmoeder Vicieuza, waar ze vooral ook vocaal kan uitpakken met partituren (Ad van Dijk) die haar op het lijf geschreven zijn."
(Musicalvibes, Wendy de Noier)

"Niet wat je verwacht had? Wel, dat is nu net de sterkte van deze geweldig entertainende voorstelling… Naast humor werden we getrakteerd op heel wat prachtige zangstemmen; Charlotte Campion, Ann Van den Broeck en Jasmine Jaspers bezorgden me op momenten kippenvel. Zij hadden natuurlijk niet zo kunnen schitteren moest Ad van Dijk niet gezorgd hebben voor zulk een mooie muziekstukken. Het plaatje is gewoon compleet; een zeer goed gekozen cast, een mooi decor, prachtige kostuums (zeker deze van Vicieuza), pittige choreografieën en bevallige melodieën en ritmes die het geheel samenhouden."
(Broadway of Antwerp, Marjolein Kinsbergen)




Spamalot
“ De grootste ster van Spamalot is Ann Van den Broeck, die als Lady of the Lake op gedurfde wijze de spot drijft met zichzelf en alles waar de musical voor staat. Zij is de enige die echt thuishoort in de prachtige decors, tussen de energieke dansers, in de glitter van de musical die zelfs deze productie kenmerkt. In ‘Het lied dat klinkt als dit’ en ‘Ik heb mijn rol wat overschat’ zingt ze niet alleen geweldig, maar speelt ze ook met haar eigen imago en de beperkingen van de musical.”
(De Standaard, Karel Michiels)

“ Een absolute revelatie is Ann Van den Broeck als enerzijds de mysterieuze Dame van het Meer en anderzijds de sexy musicaldiva die pissig wordt als ze niet genoeg aandacht krijgt. Dat Van den Broeck een fantastische stem heeft wisten we al, maar hier krijgt ze de kans om een onmiskenbare komische feeling te demonstreren. Haar Nataliapersiflage, om maar iets te zeggen, is er ‘boenk’ op.”
(Knack Weekend, Linda Asselbergs)

“ Verder kan The Lady of the Lake, die redelijk wanhopig is omdat ze graag de diva van de show wil zijn, voortaan op beide oren slapen, want bij Ann Van den Broeck is haar personage in goede handen. Ann is bijzonder komisch en vocaal zo indrukwekkend dat ze zichzelf en haar personage tot de sterren van de avond maakt.”
(Musicalvibes, Karlien de Cock)

“... daar komt dan ook nog de Lady of the Lake (Ann Van den Broeck) aan te pas. Het tweede deel gooit in grote mate het verhaal overboord, en hier begint Eric Idle met veel ironie over het spelen van een musical zelf te schrijven. Zo is er de briljante song voor de lady of the lake waarbij de actrice de scene opstormt en haar beklag doet dat ze veel te lang in de kleedkamer moet zitten. De emotie (woede, ijdelheid, gekrenktheid) wordt gegoten in een barok lied en in deze voorstelling wordt het briljant gezongen en geacteerd door Ann Van den Broeck... De Musical heeft hier te lande een internationaal peil bereikt.”
(Cobra, Johan Thielemans)

“ Musicaldiva Ann Van den Broeck hoeft geen introductie meer. Misschien een van de kleinere rollen in de musical maar vocaal gezien trekt ze heel wat uit de kast. Wie dacht dat ze van haar al alles hadden gehoord, vergist zich. Ze slaat ons met verbazing achteruit in onze stoel.”
(Puur Theater Nl, Evi Torfs)

“ Ann Van den Broeck speelt als musicaldiva eigenlijk een parodie op zichzelf. Aangezien het om een Monty Python musical ging, was er deels een ander premièrevolkje dan doorgaans, met als gevolg dat veel gasten Ann Van den Broeck dé ontdekking van deze musical vonden: al even hilarisch als de vertolking van Ann zelf. Ze heeft haar sporen natuurlijk al verdiend maar met deze sterke komische rol heeft ze een nieuwe voltreffer in haar al rijke carrière.”
(Musicalsite, Guy Van Vliet)

“ Een musical die de draak steekt met het gegeven musical? Die tegelijk liefhebbers en niet-liefhebbers kan boeien? Het kan. Geen enkele musicalfan zal zich bekocht voelen en tegelijk moet Spamalot in staat zijn om genoeg andere fans te kunnen vinden bij dat zo brede publiek dat anders voor de buis kan smullen van gezonde porties ontspoorde humor als pakweg Debby & Nancy, Het Eiland of Tegen de sterren op.”
(Nieuwsblad, Hans-Maarten Post)

“... Ann Van den Broeck als diva. Wie anders in Vlaanderen is een perfecte Lady of the lake? Ook hier maakte Crets de juiste keuze...”
(Zone 03, Gui Van Roy)




Caals Comedy Club 2010
"De Comedy Club waarin Luc Caals bescheiden de hoofdrol opeist, stelde geen nieuwe koers voorop. Die vaart de show uiteindelijk toch niet in het minst door de assistentie van Sam Verhoeven en Ann Van den Broeck. (...). Caals is puur, vermijdt overacting en doet het zo overtuigend en pretentieloos dat je wel van hem moét houden. Hetzelfde geldt voor Christophe Stienlet, Sam Verhoeven en musicalwonder Ann Van den Broeck die - ieder op z'n eigen terrein - de show doen exploderen: Stienlet als presentator van een Schlagerparade, Verhoeven als de ultieme moppenmaker voor Luc en Ann Van den Broeck als vocaliste. Haar 'Meisje in 14G' is dankzij een mixtuur van klasse, eenvoud en een hemels stemgeluid, niets minder dan voer voor Broadway."
(Gazet Van Antwerpen)




The Musical Songbook
“Aan allen die van musical houden: welkom. Aan allen die niet van musical houden: ook welkom”. Dat moet de ideologie zijn die Ann Van den Broeck en Stany Crets voor ogen hadden bij het maken van ‘The Musical Songbook’. Het resultaat is een vernieuwend en spitsvondig concert, dat alle conventies overboord gooit en de draak steekt met heel wat musicalclichés. Aan de hand van een gevarieerd musicalrepertoire definitief komaf maken met de stereotypen die aan het genre kleven…: het is gedurfd, maar doeltreffend.
(Musicalsite)

Door ‘The Musical Songbook’ word je ontroerd. Opnieuw is deze productie een absolute aanrader voor de theaterliefhebbers.
(Sterrennieuws)

‘The Musical Songbook’ week op alle punten af van het doorsnee musicalrecital: geen gepolijste uitvoeringen, geen barbiepop in cocktailjurk achter de micro, geen statisch gedoe en geen aaneenrijgen van ‘greatest hits’. Ann Van den Broeck bracht een heuse theatershow vol energie, variatie, leuke vondsten, verrassende effecten, een gezonde dosis humor en vooral gedurfde, nieuwe arrangementen voor bekende en minder bekende musicalsongs. (…) De verrassende regiekeuzes en arrangementen maken deze voorstelling tot een buitenbeentje in zijn genre. Een doorwinterde musicalliefhebber kan hier het genre herontdekken en diegenen die musicals maar voor watjes vinden, wordt hier het tegendeel bewezen.
(Concertnieuws)

Deze ongewone samenwerking heeft geleid tot een zeer geslaagde en vooral originele voorstelling.
(Musicalvibes)

Het statement is duidelijk: er zit meer in Van den Broeck dan het vertolken van Disneyprinsessen. Met dit programma toont ze overtuigend dat veelzijdigheid haar troef is. Het ene moment is ze de breekbaarheid zelf, zoals in haar a-capellaversie van ‘You must love me’ (Evita), het andere transformeert ze zowaar in een ‘rockchick’ mét baljurk in The Who’s ‘Acid Queen’. The Musical Songbook snijdt de grote hoofdstukken aan, maar duikt ook in de voetnoten. Het mooie ‘Monopolis’ uit de Franse musical Starmania bijvoorbeeld, of ‘In short’ uit Edges waarin Ann eens lekker loos kan gaan in vuile praat en toont dat er ook een comédienne in haar schuilt.(…).Sondheims werk mocht niet ontbreken en zorgt ook voor de hoogtepunten: ‘Not while I’m around’ (Sweeney Todd) en ‘Losing my mind’ uit Follies zijn prachtige nummers die van Ann Van den Broeck een authentieke en intense behandeling krijgen.
(De Standaard)

Vanaf het eerste moment dat Ann op het podium verscheen, had je door dat dit geen conventioneel musicalconcert zou worden waarbij overbekende en door iedereen ooit al eens gezongen musicalliedjes de revue zouden passeren. Ann kwam op in een geruit bloesje, met een baggy army broek en sportschoenen. Deze outfit zette meteen de toon. Het zou niet worden wat we verwachtten. (…) Decorstukken werden tevoorschijn gehaald, ze installeerde een beeldscherm, ze filmde de zaal, ze stak lampen aan, en dit alles terwijl ze zong. En ze zong schitterend. De rock was rauw, de ballades mooi, de hogen noten perfect.
(Eurosong.be)

Eerst soloproject van Ann Van den Broeck schitterende voltreffer! (…) We geven iedere week tientallen euro’s uit om een of andere buitenlandse artiest aan het werk te zien waarvan de meesten live nog niet eens tot aan de enkels komen van een artieste als Ann, dus grijp deze kans en nestel je de komende dagen in een van de zitjes van het Fakkelteater.
(Mediawatchers)

De songs worden in razend tempo op het publiek afgevuurd. Op een enkele song na worden ze niet geïntroduceerd. Door niet steeds hetzelfde patroon van introductie gevolgd door een liedje te volgen blijft er vaart in de voorstelling en blijft ze verrassen.(…) Van den Broeck weet bij elke song de juiste kleur te spelen en zingt de sterren van de hemel. Van het prachtig klein vertolkte Loose Ends (The Witches of Eastwick), het lekker rockende nummer Acid Queen (Tommy) tot het emotioneel vertolkte Het Heelal van jouw hart (Turks Fruit).(…). Een concert met een ijzersterk programma, een zeer geslaagde aankleding en regie die één van de grootste musicalsterren van Vlaanderen alle gelegenheid geeft om te stralen.
(Musical Reports)

Stany Crets staat in voor de regie en zet een creatieve, lekker eigenwijze handtekening onder deze productie. (…). Twee keer 12 liedjes, zonder ‘pluimen in het gat’, en toch gevarieerd, sprankelend, soms ingetogen klein, dan weer knallend door de boxen met deze vier topmuzikanten. Pol Vanfleteren maakte weeral eens prachtige arrangementen.
(Showbizzkanaal)

Ann Van den Broeck overtreft zichzelf!
(Dag Allemaal)




Elisabeth
Dat Elisabeth bij het publiek toch niet helemaal als een zwartgallig en egoïstisch kreng overkomt, is in grote mate te danken aan de sprankelende vertolking van Ann Van den Broeck. Hoewel de rol het uiterste vraagt, speelt en zingt Van den Broeck alsof het haar niet de minste moeite kost.
(De Standaard)

Met vorstelijk acteerwerk begon Ann Van den Broeck zondagavond aan haar triomftocht als keizerin in de musical ‘Elisabeth’.
(Gazet van Antwerpen)

Hét Vlaamse musicaltalent is natuurlijk Ann Van den Broeck, wat heeft zij nou nog niet gespeeld? We hebben dan ook al veel van haar gezien, maar als Elisabeth straalt ze als nooit tevoren. Ze is geloofwaardig als jong meisje, maar ook als de oude Elisabeth. De hele zaal leek op het puntje van z’n stoel te zitten aan het einde van ‘Mijn leven is van mij’, wachtend op die noot waarop een groot, verdiend applaus volgde.
(Musicalworld)

Ondanks alle castingperikelen levert de moeizaam tot stand gekomen groep acteurs puik werk af, met een meesterlijke Ann Van den Broeck op kop. In het kielzog van Elisabeth-legendes Pia Douwes, Maya Hakvoort...stond nu ook zij voor de loodzware opdracht Romy Schneider te doen vergeten. Ze wist bij de première haar droomrol waar te maken en toont nu, na kleinere producties als ‘Edith en Simone’ en ‘The Last Five Years’, ook op het grote podium wat ze waard is als zangeres én actrice. Niemand die haar interpretatie van Elisabeths verouderingsproces heeft meegemaakt, kan nog twijfelen aan haar veelzijdigheid of beweren dat haar musicaltalent beperkt blijft tot het vertolken van zeemzoete Disney-prinsessen.
(musicalfan.net)

Voor een (door de juwelen soms écht) stralende steractrice Ann Van den Broeck ging met de vertolking van keizerin Sissi een droom in vervulling. Zij zette dan ook een ijzersterke prestatie neer en werd na afloop door een enthousiast publiek op handen gedragen.
(showbizzsite)

Ann Van den Broeck steelt de show als Elisabeth. Ze heeft een prachtige stem en ook qua acteren pakt ze je in.
(theaterliefhebbers.nl)

Ann Van den Broeck spielt die Rolle der Elisabeth. Sie ist eine sehr ausdrucksstarke Dartstellerin mit einer enormen Bühnenpräsenz und einer wahnsinnig guten Stimme.
(Deutsche Musical Community)

Wanneer je Ann Van den Broeck heet, wordt er heel wat van je verwacht. Gelukkig loste Ann alle hoge verwachtingen in. Waar ze in het eerste deel een eerder fragiele Sisi neerzet, komt ze in de tweede akte keihard terug. Haar zang overtuigt en ze legt heel wat nuance in haar vertolking van zowel de jonge als oude Elisabeth.
(Musicalvibes)




The Last Five Years
Het breekbare stemtimbre van Ann Van den Broeck weerspiegelt mooi Sannes verdriet, terwijl een hevig molenwiekende Jan Schepens overtuigend vorm geeft aan Nathans grote geluk. Ook wanneer beide acteurs de uitersten van hun emoties bereiken, blijft de musical geloofwaardig... Geslaagd musicaltheater met een knipoog naar de realiteit!
( Gazet van Antwerpen, Peter Briers)

Je voelde het al stilaan aankomen, we belanden bij ons moment suprème, Ann Van den Broeck. Haar rol als Sanne doet je alles vergeten wat je van haar tot nu toe hebt gezien. Dit is vanaf nu onze leading lady op musicalgebied in Vlaanderen. Stilhouden is de boodschap of het buitenland lonkt en we zijn ze kwijt. Ann heeft ons ingepakt met deze rol. Ze zingt als een engeltje wanneer de romantiek komt bovendrijven. Speels komt ze uit de hoek wanneer hun relatie een ietwat stoutere koers vaart en duivels wordt onze Ann wanneer de breuk nadert. Prachtprestatie lijkt ons de enige juiste term voor wat Miss Van den Broeck neerzette.
( ATV, Swa Van de Brul)

Ze staan nagenoeg constant op het podium en moeten voortdurend tonen wat ze in hun mars hebben. Ann Van den Broeck doet dat op een briljante manier. Ze zingt en speelt voortreffelijk en haalt echt àlles uit haar veeleisende rol.
(Musicalsite, Guy Van Vliet)

The Last Five Years redt op de valreep het uitermate zwakke musicalseizoen... Een uitstekende Ann Van den Broeck zie je mooi evolueren in haar rol...
( De Morgen, Wilfried Eetezonne)

Een verademing. Dat is het eerste woord dat mij te binnenschiet wanneer Ann Van den Broeck de eerste broze noten inzet... Maar het is Ann die de show steelt. Haar cabareteske nummer waarbij ze een hilarische parodie brengt op de wereld van de audities, behoort tot het grappigste wat we dit seizoen zagen. Er schuilt een comédiennne in Ann!Deze ploeg lost met The Last Five Years de hoog gespannen verwachtingen meer dan in. Creatief is deze show absoluut een hoogvlieger. Ik ga met plezier nog eens kijken.
(Zone 03, Gui Van Roy)

Het sprookje is voorbij en de bittere realiteit staat toe om meer registers aan te boren. Vooral Ann Van den Broeck slaagt daar met verve in. Haar waarachtigheid grijpt aan en ze zingt daarbij ook onveranderd krachtig en zuiver.
(Musicalfan.net, Johan Depaepe)




Beauty and the Beast
...Bovendien wordt in deze musical op hoog niveau gezongen. Dàt is alweer lang geleden in Vlaanderen. Alle superlatieven die je hebt gehoord over Belle Ann Van den Broeck zijn terecht.
(Zone 03, Gui Van Roy)

...Belle vlekkeloos vertolkt door Ann Van den Broeck... Ann Van den Broeck en Jan Schepens schitteren als Beauty and the Beast...
(Het Nieuwsblad, Christine De Herdt)

...De glasheldere sopraan (Belle) behoort toe aan Ann Van den Broeck.
(Gazet Van Antwerpen, Ilse Dewever)

De lieve en naïeve Belle is een kolfje naar de hand van Ann Van den Broeck. Een heel ondankbare rol want torn maar eens op tegen al die spectaculaire figuren. Maar Belle is veilig bij Ann: ze kwam vocaal weer sterk en doorleefd voor de dag en ze evolueert mooi mee in de loop van de voorstelling.
(Musicalsite, Guy Van Vliet)

...Zij is een van de beste zangeressen-actrices met wie ik ooit gewerkt heb. Ook buiten het theater begroeten we elkaar met ‘dag pa’ en ‘dag dochter’.
(Koen Crucke, vader van Belle)

Dé ster van de avond is Ann Van den Broeck als Belle. Vorig jaar was Ann te zien als Adriana in ‘Dracula’, maar nu krijgt ze de gelegenheid om bijna de hele show lang ‘in the picture’ te staan, en ze brengt het er erg goed vanaf.
(Musicalfan.net)




Edith en Simone
...De voorstelling wordt echter gedragen door Ann Van den Broeck (Piaf). Haar (zang-)interpretatie is akelig perfect. Zij heeft goed naar oude opnames van de chansonnière gekeken en geluisterd. Bij het laatste nummer voor de pauze (Mon Dieu) haalt ze alles uit de kast. Meesterlijk! Alvast één goeie reden om naar de Antwerpse Olympia af te zakken.
(Zone 03, Gui van Roy)

Na deze première overtuigt Ann ons helemaal van haar kunnen. Ann is hele grote klasse. We zagen haar uitmuntend en verbluffend een evenbeeld van Edith Piaf neerzetten. Ann is ook uitstekend tweetalig waardoor ze het Franse Chanson van Piaf nog beter kan brengen. Ze zingt niet alleen uitstekend maar zet ook een ijzersterke vertolking neer met bravoure! De uitvoering wordt ontegensprekelijk gedragen door een sublieme Ann Van den Broeck. Intiem, ontroerend, pakkend, beklijvend, subliem: buitengewoon grandioos. Met voorsprong het beste wat ik in jaren te zien kreeg.
(Op de planken, Koen Cauwenberghs)

...een vrij complex stuk dat zonder meer gedragen werd door een grandioze Ann van den Broeck... Veel, zoniet alles, wordt echter goedgemaakt door de ronduit schitterende vertolking van Ann Van den Broeck als Piaf. De snoezige actrice is in het echte leven zowat alles wat Piaf niet was, maar slaagt er met verve in om een geloofwaardige Edith neer te zetten, ook vocaal, inclusief de tremolo in Piafs stem en haar nasale geluid. Van den Broeck is werkelijk de troef van deze voorstelling.
(Showbizzsite)

Ann Van den Broeck ontpopte zich woensdagavond tot de grote ster tijdens de première van ‘Edith en Simone’. De actrice kruipt in de huid van Edith Piaf en vertolkt op onnavolgbare wijze klassiekers als ‘Milord’ en ‘Je ne regrette rien’... Het BV-publiek was vooral onder de indruk van Ann Van den Broeck, die er als knappe en rijzige meid in slaagt om de krengerige straatmus heel geloofwaardig neer te zetten. “Piaf est inimitable’ zeggen de Fransen. Kan best, maar Ann komt aardig in de buurt.
(Het Laatste Nieuws, VGB)




Into the Woods
...Ook Ann Van den Broeck bevestigde de goede indruk die ze al eerder maakte, met een voortreffelijke invulling van Assepoester.
(Musicalsite)

Mijn favorieten: Kirsten Cools als de tragikomische heks, Ann Van den Broeck als een tere cinderella en Bob Van Tol als de ietwat gereserveerde verteller.
(NRC Handelsblad, Henk Van Gelder)

Een stersolist laat zich temidden van dit begeesterd schmierende gezelschap niet licht aanwijzen. Maar Frédérique Sluyterman Van Loo (Bakkersvrouw) en Ann van den Broeck (Assepoester) hebben dusdanige uiterlijke en vocale kwaliteiten, dat zij hier niet met goed fatsoen onvermeld kunnen blijven.
(AC/UN, Jeroen de Valk)




Dracula
...Zijn geliefde Adriana, Ann Van den Broeck, doet je dan weer koude rillingen krijgen als ze begint te zingen met een gouden en toch breekbare stem.
(Gazet Van Antwerpen, Herman Van Doninck)

...Het blijft een genot om zijn stem te horen samen met die van Hilde Norga of Ann Van den Broeck, die werkelijk in niets moet onderdoen.
(De Morgen, Wilfried Eetezonne)

Ann Van den Broeck, Adriana, verwierf vooral bekendheid via televisie, zette vorig jaar al een opmerkelijke bijrol neer in Merrily we roll Along en bloeit hier helemaal open als Dracula’s Beatrice. Het eerste duet tussen beiden zet na de spectaculaire opening meteen de toon voor het drama dat zich zal afspelen. Van den Broeck is klaar voor een hoofdrol in een musical.
(De Standaard, Karel Michiels)

Een pluim ten slotte voor sopraan Ann Van den Broeck, die als grote liefde van Dracula, maar vooral met haar schitterende stem, indruk maakte.
(Het Laatste Nieuws, KL)

Ook Ann Van den Broeck gooit hoge ogen terwijl de rest van de cast dicht volgt.
(Knack, Wim Smets)




Eenzaam zonder jou
Maar het meest van al kan Ann Van den Broeck ons bekoren. Als zij begint te zingen kijk je ademloos toe en voel je de positieve spanning bij het publiek. De titelsong en ik mis je zo, brengt ze op haar eigen manier, maar zonder Tura geweld aan te doen.
(Gazet Van Antwerpen, Herman Van Doninck)

Ann Van den Broeck is de revelatie van het jaar.
(Will Tura)




Merrily We Roll Along
Ann Van den Broeck brengt haar showstopper ‘Er bestaat geen dag’ zo ontroerend dat je de eerste akte niet overleeft met droge ogen. Sondheim mag tevreden zijn.
(De Morgen, Wilfried Eetezonne)

Een bijzonder aangename verrassing is Ann Van den Broeck in de rol van Franks eerste vrouw, vocaal zonder meer het beste wat deze musical te bieden heeft. Even leek het alsof wijlen Ann Christy naar ’t Eilandje was geflitst.
(Het nieuwsblad, JA)

Ann Van den Broeck, die Beth speelt, komt vrij laat ten tonele. Jammer, want zij geeft echt een spetterende performance weg. Vooral het lied ‘Er bestaat geen dag’ maakt indruk.
(Musicalworld)

...en Ann Van den Broeck overtuigen stuk voor stuk in hun rol doordat ze niet terugvallen op makkelijke trucjes om jonger of ouder te lijken. Hun ingetogen spel zorgt ervoor dat het lijkt alsof ze wezenlijk 20 jaar terug gaan in de tijd. Ook qua zang zijn ze een lust voor het oor.
(Musicalfan.net)